Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

«Θα μου το πάρεις;» Όχι, δεν έχουμε λεφτά…

«Θα μου το πάρεις;» Όχι, δεν έχουμε λεφτά…
Πώς μπορεί ένας γονιός να διαχειριστεί τα καταναλωτικά «θέλω» του παιδιού του εν μέσω οικονομικής κρίσης; Πώς να του πει ότι δεν μπορεί να έχει το τάδε ή το δείνα αγαθό, ότι οι διακοπές θα είναι μικρότερες, ελάχιστες ή… καθόλου;
Μπορεί ένα γονιός να βοηθήσει το παιδί του να γίνει ένας συνετός καταναλωτής μεγαλώνοντας; Η συζήτηση με την κ. Μαρία Γιούργη, Msc, ψυχοπαιδαγωγό, βοηθά να φωτίσουμε δυσάρεστες όψεις της οικονομικής, και όχι μόνο, καθημερινότητας.

Τι κάναμε πριν την κρίση…;

Μπορεί η οικονομική δυσφορία της τρέχουσας περιόδου να αφορά τους ενήλικες, έχει όμως αντίκτυπο και στην καθημερινή ζωή της οικογένειας, άρα και των παιδιών. Πολλοί γονείς αγωνιούν, νιώθουν στριμωγμένοι, νιώθουν ως και ενοχές όταν δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις καταναλωτικές ορέξεις των μικρών τους. Όλα αυτά όμως δεν πέφτουν ξαφνικά από τον ουρανό. Οι γονείς είχαν συγκεκριμένη καταναλωτική συμπεριφορά πριν το ξέσπασμα της κρίσης, συγκεκριμένες σχέσεις με το χρήμα και τη θέση του στη ζωή τους και όλα αυτά είχαν περάσει και στο παιδί ως μοντέλο συμπεριφοράς. «Δεν θα κουραστούμε ποτέ να λέμε ότι το παράδειγμα των γονιών, οι αξίες και η κουλτούρα της οικογένειας, σε κάθε επίπεδο, άρα και στην διαχείριση του χρήματος, είναι αυτό που διαμορφώνει τις συμπεριφορές των παιδιών απέναντι σε όλα τα θέματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν», λέει η κ. Γιούργη.

Ενδιδοντας στις πιέσεις λόγω ενοχών

Πολύ συχνά, τις τελευταίες δεκαετίες, οι γονείς επενδύουν σε υλικά αντικείμενα ως αντιστάθμισμα της έλλειψης ελεύθερου χρόνου που δεν μπορούν να αφιερώσουν στα παιδιά τους. Έτσι διαχειρίζονται συνειδητές και ασυνείδητες ενοχές ανεπάρκειας απέναντι στο παιδί με υπερπροσφορά αντικειμένων-δώρων. Του μεταδίδουν έτσι την πληροφορία ότι τα δώρα αντικαθιστούν την διάθεση χρόνου αλλά και τα συναισθήματα! «Υπάρχει επίσης και η μεταβλητή του κοινωνικού περίγυρου: μπορεί το δικό μας το παιδί να μην είναι τόσο εκτεθειμένο σε τέτοιου τύπου καταναλωτισμό, η κοινωνία που ζούμε όμως είναι εξαιρετικά καταναλωτική και πολύ εύκολα κάνει και τα παιδιά μας καταναλωτικά όντα» σημειώνει η ίδια.

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

Ο διάλογος τείνει να γίνει λέξη μαϊντανός και έννοια παρεξηγημένη: και γιατί είναι μια μόνιμη επωδός σχεδόν για όλα. Κι όμως είναι το πιο πολύτιμο εργαλείο για να ανοίγουμε διόδους επικοινωνίας με τα παιδιά μας. Το ζήτημα είναι, ποιος διάλογος;
«Οι γονείς πρέπει πρώτα απ’ όλα, με τη δική τους θέση να βοηθήσουν τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν γιατί θέλουν ένα αντικείμενο, αν είναι τόσο σημαντικό όσο αρχικά φαίνεται και τι εναλλακτικές μπορεί να υπάρχουν», συμβουλεύει η κ. Γιούργη. «Είναι ουσιώδους σημασίας οι αξίες που περνούν και οι ίδιοι οι γονείς στη συζήτηση. Σε ποιο μοντέλο ανήκει η οικογένεια; στο “έχω” ή στο “είμαι”; Ξέρουμε ακόμη ότι είναι πραγματικά σημαντικό τι εκπέμπει ο γονιός κι αν αυτό που εκπέμπει συνάδει με αυτό που λέει. Τι πιστεύει δηλαδή επί της ουσίας. Αν, για παράδειγμα, προσπαθεί να πείσει το παιδί ότι δεν χρειάζεται να έχει το τάδε αντικείμενο για να είναι κάποιος ή επειδή το έχει ο συμμαθητής στο σχολείο, μόνο και μόνο επειδή δεν μπορεί να το αγοράσει ή επειδή είναι «πολιτικώς ορθό», αλλά βαθιά μέσα του νιώθει ενοχές επειδή ακριβώς δεν μπορεί να του το πάρει, τότε είναι δύσκολο να αφομοιώσει το παιδί τις «καλοπροαίρετες» παιδαγωγικές συμβουλές.

Με δυο λόγια

Αν δηλαδή τσακίζεις τα μαγαζιά κάνοντας shopping therapy όταν αντιμετωπίζεις μια δυσκολία για να νιώσεις καλά, πώς θα πείσεις το παιδί σου ότι οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται με ουσιαστική επικοινωνία και με την ανάπτυξη της προσωπικότητας; Ή αν οι πιστωτικές κάρτες γίνονταν συχνά προέκταση του χεριού σου για άμεση ικανοποίηση, και αντίστοιχη συσσώρευση χρεών, πώς θα πείσεις το παιδάκι σου για τη θέσπιση ορίων και την προσεκτική τήρησή τους;

Επένδυσε στη σχέση

Η κρίση είναι μια ευκαιρία να μαζευτούμε και να επιστρέψουμε στην ουσιαστική επικοινωνία και στη σχέση μεταξύ των μελών μιας οικογένειας. Η μεγάλη κατανάλωση με την μορφή χαρίσματος και δώρου λειτουργεί έτσι κι αλλιώς βραχυπρόθεσμα γιατί δεν καλύπτει τα αληθινά ελλείμματα που δημιουργεί η απουσία επαφής, ανταλλαγής συναισθημάτων, γνώσης και ζεστασιάς που τόσο ανάγκη έχει το παιδί, αλλά και οι γονείς! Έτσι και πάλι με ένα νέο δώρο θα πρέπει να κουκουλώσουμε το κενό, λίγο αργότερα με άλλο και με άλλο…Η σχέση πρέπει να συνίσταται σε ψυχική επαφή και αλληλέγγυες συμπεριφορές και όχι απλώς, ή κυρίως, σε διακίνηση καταναλωτικών εμπορευμάτων! Κάνουμε πράγματα με τα παιδιά μας για να είμαστε μαζί, όχι για να μας αφήνουν ήσυχους…».

Βοήθησε να προσαρμόζονται

Ο βαθμός προσαρμοστικότητας που έχουμε καλλιεργήσει στα παιδιά μας για τις δυσκολίες της καθημερινότητας, συμπεριλαμβανομένης και της οικονομικής κρίσης, είναι ανεκτίμητο εφόδιο για να τα καταφέρουν στη ζωή τους. Η άρνηση του ότι υπάρχουν δυσκολίες δεν είναι υγιής στάση.
«Υγιές είναι να κατανοήσει το παιδί ότι οι δυσκολίες είναι διαχειρίσιμες, ότι είναι κομμάτι της ζωής και ότι πρέπει να μαθαίνουμε να τις αντιμετωπίζουμε με θετική σκέψη» υπογραμμίζει η κ Γιούργη. Τα αρνητικά συναισθήματα δεν τα αγνοούμε, δεν τα αποδιώχνουμε γιατί είναι φυσιολογικά, αλλά τα αξιοποιούμε και μαθαίνουμε απ’ αυτά. Μαθαίνουμε στα παιδιά να διαχειρίζονται το θυμό τους, την απογοήτευσή τους και το φόβο τους. Μπροστά στην κρίση δεν λειτουργούμε ούτε με αδιαφορία αλλά ούτε και με πανικό».

Κράτησε κοινή στάση

«Βάση για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά και της “κρίσης” που πιάνει τα παιδιά όταν θέλουν να αγοράσουν κάτι είναι η κοινή στάση των γονέων. Δεν αφήνει ο μπαμπάς αλλά κρυφά η μαμά θα το βολέψει, ή το αντίθετο. Οι γονείς πρέπει να είναι σε κοινό μέτωπο, ακόμα κι αν κάνουν κάποιο λάθος χειρισμό. Είναι καλύτερα να γίνει ένα λάθος από κοινού, παρά να παίρνει το παιδί διπλά μηνύματα. Δεν το βοηθά καθόλου στη δική του σταθερότητα, δεν τίθενται σωστά τα όρια».

Πέρασε στην πράξη

  • Δεν συζητάμε τα οικονομικά ζητήματα με τα παιδιά.. Φροντίζουμε να τους «περνάμε» ότι τα πράγματα είναι διαχειρίσιμα.
  • Όταν πηγαίνεις για ψώνια με τα παιδιά, καθόρισε από πριν πόσα χρήματα έχεις να ξοδέψεις: βάσει αυτών μπορούν να ζητήσουν κάτι και για εκείνα.
  • Δώσε τους επιλογές και εναλλακτικές: «στο σούπερ-μάρκετ θα πάρεις σοκολάτα ή παγωτό;» Αν θέλει να πάρει και κάτι άλλο καθόρισε ξεκάθαρα τις συνέπειες: «Αν πάρεις και αυτό, τι επιλέγεις; Να μη φας παγωτό μέχρι την Κυριακή ή να μη δεις σήμερα την αγαπημένη σου σειρά στην τηλεόραση;» Έτσι την τελική επιλογή την κάνει το ίδιο.
  • Τα παραπάνω όρια, ή όποια όρια θέτεις εσύ, πρέπει να είναι σαφή, να τηρούνται και να έχουν συνέπειες τις οποίες δεν διαπραγματεύεσαι. Αν υποχωρήσεις «μόνο για μια φορά», αυτή η φορά μπορεί εύκολα να γίνει δυο και τρεις, και τότε το παιδί θα νιώθει ότι αυτά που λες δεν είναι και πολύ δεσμευτικά.
  • Αν πρέπει να το ανταμείψεις για μια θετική συμπεριφορά , π.χ. για τους βαθμούς του, η ανταμοιβή σου να είναι μεταγενέστερη κι όχι πρωθύστερη. Δηλαδή όχι: «αν πάρεις καλούς βαθμούς, θα σου πάρω ποδήλατο». Μπορείς ακόμα, αν επιθυμεί κάτι ακριβό να το παρακινήσεις να μαζέψει μέρος των χρημάτων.
  • Μύησέ το στη λογική της αποταμίευσης. Το βοηθά, πέρα από το πρακτικό της μέρος, να μαθαίνει καλύτερα τα όρια, να θέτει προτεραιότητες, να έχει υπομονή και να γεύεται τους κόπους του.
  • Αν φέτος οι διακοπές σας είναι λίγες ή δεν μπορείτε να πάτε καθόλου, δες τη θετική πλευρά και πρότεινε στο παιδί, αλλά και στον εαυτό σου εναλλακτικές λύσεις: επισκεφτείτε παιδικά μουσεία που κάνουν πολύ καλή δουλειά με το παιδί, όπως το Παιδικό Μουσείο, το Μουσείο Παιδικών Συναισθημάτων κ.α. Κάνετε πράγματα μαζί τώρα που έχετε ελεύθερο χρόνο: μαστορέψτε, ζωγραφίστε, πηγαίνετε ωραίες βόλτες, διαβάστε, αυτοσχεδιάστε. Πράγματα που δεν ανταλλάσσονται με χρήμα και που μοιάζει εξαιτίας του να έχουμε ξεχάσει, ή έστω, παραμερίσει την εξαιρετική τους σημασία στη ζωή μας.

Aπο την Κατερίνα Μαγγανά, ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια
Πηγή: womenonly.gr

Ο δεκάλογος της ισορροπημένης μαμάς!

Ο δεκάλογος της ισορροπημένης μαμάς!

Είναι τα νεύρα σας τεντωμένα; Μήπως ο ελεύθερος χρόνος σας τείνει να εξαφανιστεί; Μαμάδες, ιδού δέκα συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν στις δύσκολες στιγμές!

1.  Η διάθεση σας εξαρτάται από εσάς και μόνο!
Γκρινιάζει, φωνάζει, έχει κακή διάθεση. Χρειάζεται να μην επηρεάζεστε από την κακή διάθεση του παιδιού σας. Tα συναισθήματα βέβαια είναι μεταδοτικά για όλους και ιδιαίτερα μέσα στην οικογένεια. Όμως είναι απαραίτητο εσείς να βοηθάτε το παιδί σας να τα αναγνωρίσει και να τα αποδεχτεί και όχι να διακατέχεστε από αυτά. Θυμηθείτε ότι οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το κλίμα μέσα στην οικογένεια. Σκεφτείτε ότι η γκρίνια μπορεί να οφείλεται σε κάποιο κρυολόγημα ή στην ανία που νιώθει το παιδί. Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να του προσφέρετε μια ζεστή αγκαλιά και δυο τρυφερά λόγια ή να παίξετε μαζί του. Αφήστε το μικρό σας «δαίμονα», που δεν λέει να ησυχάσει, να εκτονωθεί. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και συνεχίστε απτόητες.

2. Δείχνετε, όμως, την αγάπη σας!
Τα παιδιά μπορεί να γίνουν σε τέτοιο βαθμό εκνευριστικά, ώστε να σας είναι σχεδόν αδύνατο να συγκρατήσετε τα νεύρα σας και να δείξετε την αγάπη σας. Αυτή τη στιγμή είναι που σας χρειάζονται περισσότερο. Τα πείσματα που κάνουν ή η αντιδραστικότητα μπορεί να αποτελούν τρόπους να επικοινωνήσουν ορισμένα συναισθήματα και ανάγκες τους.

3. Αυξήστε τον προσωπικό σας ελεύθερο χρόνο!
Συνήθως, οι μητέρες ζουν μέσα σε μια διαρκή ένταση: βραδιές χωρίς ύπνο γιατί το μωρό κλαίει, αγωνία όταν του βγαίνουν τα δοντάκια, βουνά από άπλυτα ρούχα, πείσματα. Μην αφήνετε τις δυσκολίες να σας καταβάλλουν. Σκεφτείτε ότι όλα αυτά αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν επιτρέπετε στον εαυτό σας στιγμές ξεκούρασης και χαλάρωσης. Αυτές οι στιγμές θα πρέπει να είναι αυστηρά προγραμματισμένες και να τηρούνται πιστά, αλλιώς δεν θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Προγραμματίστε, για παράδειγμα, τις Πέμπτες να αναλαμβάνει αποκλειστικά ο μπαμπάς τη φροντίδα του μωρού κι εσείς να βγαίνετε με τις φίλες σας ή να μένετε στο σπίτι χωρίς να κάνετε τίποτα, για να χαλαρώσετε. Δεν έχει σημασία το τι θα κάνετε σε αυτές τις στιγμές χαλάρωσης. Το πιο σημαντικό είναι να μπορέσετε να ξεφύγετε λίγο από τις σκοτούρες της καθημερινότητας και να ανακτήσετε δυνάμεις για τη συνέχεια.

4. Φροντίστε την υγεία σας!
Πολλές φορές αφιερώνετε τόσο πολύ χρόνο στη φροντίδα του παιδιού, ώστε δεν βρίσκετε το χρόνο να μαγειρέψετε για εσάς και έτσι προτιμάτε να φάτε κάτι πρόχειρο και ανθυγιεινό, με αποτέλεσμα να κάνετε κακό στην υγεία και τη σιλουέτα σας. Όσο για τον αθλητισμό, καλύτερα να τον ξεχάσει κανείς, όταν έχει να φροντίσει ένα παιδί δύο ετών. Είναι αλήθεια ότι η ενασχόληση με τις προσωπικές μας ανάγκες, όταν το παιδί είναι ακόμα μικρό και χρειάζεται τη συνεχή παρουσία μας, είναι μια υπόθεση πολύ δύσκολη. Μια μητέρα όμως που δεν είναι σε φόρμα, δεν έχει το απαραίτητο απόθεμα δυνάμεων που χρειάζεται για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς της (π.χ. για να το θηλάσει, να αντέξει τις νύχτες που θα μείνει ξάγρυπνη εξαιτίας του, αλλά και για να πάει μια εκδρομή ή να παίξει μαζί του, να πάει στην δουλεία της, να καθαρίσει το σπίτι κλπ). Θυμηθείτε ότι μια υγιής μητέρα είναι η πιο ευχάριστη συντροφιά για ένα παιδί.

5. Χαλαρώστε... με τη συζήτηση
Ο εαυτός μας δεν είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος όταν αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Γι' αυτό, καλό είναι να μοιραζόμαστε τις έγνοιες και τα προβλήματά μας με άλλους ανθρώπους και να ζητάμε τη συμβουλή τους. Με τη συζήτηση μπορούμε να δούμε τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά και να διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους προβλήματα. Οι άλλες μητέρες, οι φίλες σας, ο σύζυγος είναι μερικοί με τους οποίους μπορείτε να συζητάτε τα προβλήματά σας, ενώ, αν δεν μπορούν να σας βοηθήσουν αυτοί, υπάρχουν και άλλοι πιο ειδικοί, όπως οι  ψυχολόγοι, οι παιδίατροι, οι παιδαγωγοί, οι σύμβουλοι κλπ

6. Υποχωρείτε πού και πού
«Όχι, αυτό δεν θα του περάσει», γιατί στη σχέση μας με τα παιδιά αυτό που θα πρέπει να μας διακρίνει είναι σταθερότητα και συνέπεια. Όμως, μια υπεύθυνη παιδαγωγική στάση επιβάλλεται να περιλαμβάνει και συμβιβασμούς, γιατί αλλιώς καταντά ανιαρό κυνήγι αρχών και κανόνων. Για παράδειγμα, όταν το παιδί σας επιμένει με πείσμα να γίνει το δικό του, καλό είναι καμιά φορά να υποχωρείτε στις απαιτήσεις του, υπογραμμίζοντάς του, βέβαια, ότι αυτό γίνεται κατ' εξαίρεση.  Η δική μας επιμονή και η σκληρή και αμετάβλητη θέση μπορεί να αντανακλά ένα εσωτερικό πεισματάρικο παιδί που έχει μείνει παραπονεμένο μέσα μας. Συνεπώς ξεχωρίστε ποτέ εμφανίζεται στη διαπαιδαγώγηση του δικού σας παιδιού και τιθασεύσετε το.


7. Κάντε τις νύχτες σας πιο εύκολες
Συνήθως τα παιδιά δυσκολεύονται να πέσουν για ύπνο. Γι' αυτό, καλό είναι να καθιερώσετε μικρά «τελετουργικά» πριν τον ύπνο, ώστε να κοιμούνται στην ώρα τους. Έτσι, θα βοηθήσετε όχι μόνο εκείνα, αλλά και εσάς τις ίδιες, αφού θα ξέρετε περίπου πότε θα ξυπνήσουν κι έτσι δεν θα αναγκάζεστε να μένετε ξύπνιες (ή ξύπνιοι) όλη τη νύχτα.

8. Δείξτε αποφασιστικότητα όταν πρέπει
Το παιδί σας μπορεί να θέλει να φάει 17 ζαχαρωτά, να πετάει στα άλλα παιδάκια άμμο, να μη θέλει να αλλάξει τα βρεγμένα του ρούχα. Οι μητέρες θα πρέπει να μην ανέχονται τέτοιου είδους συμπεριφορές και να τους το δείχνουν. Το να είστε συνέχεια υποχωρητικές, για να μην έρχεστε σε σύγκρουση με το παιδί σας, δεν είναι σωστός τρόπος διαπαιδαγώγησης. Μάλιστα, πολλές φορές μια τέτοια στάση οδηγεί σε λάθος αποφάσεις. Τα παιδιά χρειάζονται γονείς με πυγμή.

9. Καταστρώστε και ακολουθήστε ένα μίνι-σχέδιο
Μερικές φορές η καθημερινότητα σας απορροφά τόσο πολύ, ώστε να μη βρίσκετε το χρόνο να κάνετε έναν απολογισμό. Όποιος όμως κάνει τακτικά έναν απολογισμό της εβδομάδας (π.χ. κάθε Τρίτη βράδυ και Κυριακή πρωί) μπορεί να ελέγχει καλύτερα την κατάσταση και να προσαρμόζει ανάλογα τους στόχους του.

10. Ακολουθήστε με συνέπεια ορισμένους κανόνες
Το παιδί σάς παρακολουθεί σε κάθε σας κίνηση. Όταν δεν είστε συνεπείς στα όσα λέτε, το παιδί το αντιλαμβάνεται αμέσως και θα σας το υπενθυμίσει (π.χ. μπορεί να σας πει «Μαμά, δεν γλείφουμε το μαχαίρι!», όταν δει ότι γλείφετε το μαχαίρι). Καλό είναι, ως ενήλικοι, να το έχουμε αυτό πάντα υπόψη μας. Όμως, επειδή δεν είναι δυνατό να είναι κάποιος συνεπής 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, πολλές φορές πέφτουμε σε γκάφες. Σε μια τέτοια περίπτωση, ζητήσετε συγγνώμη από το παιδί σας και θα διαπιστώσετε κάτι πολύ σημαντικό: ότι τα παιδιά είναι πολύ επιεική με τους άλλους και συγχωρούν εύκολα.

Με την συνεργασία της κας Δήμητρα Μιχαλοπούλου (ψυχολόγος, BSc Πανεπιστήμιο Κρήτης) www.psychologosonline.blogspot.gr
- See more at: http://www.imommy.gr/mama/psychologia/article/7574/o-dekalogos-ths-mamas/#sthash.S7iuB2bd.dpuf

Φτιάξτε εύκολα, τρισδιάστατα φωτιζόμενα σύννεφα για το παιδικό δωμάτιο! Πόσο cool θα ήταν να είχατε μια τρισδιάστατη συννεφένια κατασκευή στο δωμάτιό σας; Αν νομίζετε ότι θα ήταν μεγάλη φασαρία, ακολουθήστε τις παρακάτω οδηγίες για να κάνετε ένα φοβερό 3D κρεμαστό σύννεφο!

1
Διαδικασία:
1). Κάντε με το σύρμα ένα στρογγυλό πλέγμα. Αντ’ αυτού θα μπορούσατε αν θέλετε να πάρετε ένα χάρτινο φωτιστικό που πωλείται πάμφθηνο στην αγορά. 
2 3
2). Κολλήστε με σιλικόνη το βαμβάκι γύρω γύρω στο σχήμα του σύννεφου.
4
3). Στο εσωτερικό τοποθετείστε τα φωτάκια και αφήστε μερικά να κρέμονται προς τα κάτω. 
1 2
Δείτε βήμα βήμα τη διαδικασία στο video που ακολουθεί:

Πηγή:  mamastv.gr

Πώς είναι το παιδάκι Αιγόκερως (tη κορη μου..)

Αν το μωράκι σας γεννήθηκε μεταξύ 22 Δεκεμβρίου και 20 Ιανουαρίου, τότε ανήκει στο ζώδιο του ...